Nadat hij in Japan bij verschillende zenmeesters gestudeerd en geoefend had en nadat hij zenmonnik in de Soto-Zen was geworden, reisde Ryôtan Tokuda-Igarashi in 1968 naar Brazilië waar hij missionaris voor de Soto-Zen in Latijns-Amerika werd . Hij stichtte hier meerdere kloosters en centra voor zenmeditatie .Ryôtan Tokuda-Igarashi onderwees ook gedurende lange tijd in Frankrijk , waar hij het Eitaiji-zenklooster stichtte in de Alpes de Haute-Provence .Hij becommentarieert vaak de duitse mysticus Meister Eckhart in het licht van de geschriften van Zenmeester Eihei Dôgen (1200-1253) , in het bijzonder zijn “Schat van het Oog van de Ware Leer “ of de “Shôbogenzo”.Het onderricht “ Beoefening en realisatie zijn niet verschillend” werd gegeven tijdens de nieuwjaarsretraite van 1988.

Meister Eckhart zei : “In God is er slechts “één” en ”één” in ondeelbaar , en diegene die iets anders dan “één” begrijpt , begrijpt slechts een gedeelte en niet “één” ; “God is één” en diegene die iets meer zoekt of verlangt , zoekt of verlangt niet “God” , maar slechts een deel , zei het rust of kennis of wat dan ook , het is anders dan de wil van God , het is dan immers altijd met het oog op zichzelf en dat is niets” ( Sermoen “Got hât die armen gemachet durch die rîchen”) .
Meister Eckhart zegt duidelijk dat God “één” is . In het hoofdstuk Bendôwa van zijn Shôbogenzo schrijft Meester Dôgen dat een onderscheid maken tussen beoefening en realisatie niet het echte Boeddhisme is . In het echte Boeddhisme zijn beoefening en realisatie slechts één en hetzelde .
Als we in zazen zitten , zitten we in de zuiverheid en in transparantie . Op dat ogenblik is er verlichting en zijn we op dat ogenblik de verlichting zélf . Het is nutteloos iets anders , wat dan ook , te zoeken ,of het nu een bijzondere toestand of iets anders buiten onszelf is .          Sommigen beginnen te oefenen met een bepaald doel voor ogen , maar ze vinden geen vrede in hun beoefening. Ze beseffen niet dat het verlangen dat hen drijft de bron is van hun onrust . Ze trachten slechts een vat zonder bodem te vullen . Meester Dôgen beweert dat het eerder zeldzaam is dat je iemand ontmoet die de Weg bewandelt . Het grootste deel van de mensen zegt dat ze de Weg niet bereiken of dat ze hem niet kunnen vinden . Ze gelijken op vissen die in de oceaan zwemmen en die onder luide kreten water eisen…
We moeten geen Zen beoefenen als gewone mensen , maar wel als Boeddha’s. We zouden vrij kunnen zijn , maar we zijn het niet omdat we uit de zenbeoefening ons voordeel willen halen .
Als de beoefening en het ontwaken gescheiden zijn , dan kan men ze zien . Maar als ze slechts een zijn zodat de beoefening ontwaken is en het ontwaken de beoefening , dan kunnen we ze niet meer zien . Men kan alles klieven met een sabel , maar de sabel kan zichzelf niet klieven . Wij zouden graag de verlichting (ontwaken) willen voelen , zien en aanraken . Maar wat we voelen , zien en denken van de verlichting is wis en zeker iets anders . Als we de verlichting écht ervaren , hebben we er onmiddellijk een intuïtie van. Alle gevoel van gescheiden zijn stopt dan en we realiseren de eenheid .

Als men zich bewust is van het ontwaken , dan wordt het bewustzijn een bron van ziekten . We moeten de verlichting vergeten ,  zelfs al is ze juist . Meester Kôdô Sawaki antwoordde op de vraag van iemand of hij de verlichting reeds gekregen had : “Ik heb nooit zo’n domheid begaan “ . Men moet nooit stoppen met oefenen en altijd doorgaan met zazen .

Meester Dôgen heeft in de Bendôwa geschreven dat de beoefening en het ontwaken geen begin , noch einde kennen . Zelfs wanneer we praten van de “beoefening” en van de “verlichting”, dan nog gaat het om een en hetzelfde . Het is juist daarom dat de Boeddha’s en de patriarchen zelf nooit gestopt zijn met oefenen. Boeddha Shâkyamuni heeft gedurende zes jaar in het woud geleefd en Bodhidharma in een grot gedurende negen jaar. Maar ze oefenden niet om verlichting te verkrijgen .Velen zijn ontgoocheld wanneer ze te horen krijgen dat de beoefening en het ontwaken nooit een einde kennen. En als men dit essentële punt niet begrijpt , dan is het moeilijk om lange tijd zen te oefenen .

Meester Eckhart zegt nog : “ Zie : naargelang hij Eén en eenvoudig is , komt hij in dat Ene , dat ik de kleine burcht in de ziel noem ; hij dringt op geen andere manier binnen , het is alleen op deze wijze dat hij er binnenkomt en er blijft . Juist door dit eigenste deel is de ziel gelijkend op God en niet anders ( Sermoen “Intravit Iesus in quoddam castellum” ) .
Meester Eckhart gebruikt hier de term “burcht” . In Zen gebruiken we het symbool van de cirkel . Maar hoe kunnen we in deze lege cirkel of in deze burcht komen ? We moeten onszelf vergeten en aan onszelf voorbijgaan . Door dit vergeten en door dit prijsgeven van onszelf komen we binnen in de cirkel . Als we speken van “onszelf voorbijgaan” , zouden we nog kunnen denken dat er iets meer en buiten ons is , maar Meester Eckhart zegt duidelijk : “ de kleine burcht in de ziel “ . En tot deze kleine burcht in de ziel leidt geen weg , geen spoor noch deur . Men kan er niet binnengeraken tenzij door het Ene en het Zuivere .
We vragen ons af : waarom gewoon maar zitten ? Op grond waarvan ? Maar…op deze wijze gaan zitten heeft geen reden . Gewoon gaan zitten wil zeggen gewoon maar zitten .  Zolang we nog behoefte hebben aan een reden of aan een doel , zullen we geen vrede vinden in zazen . We zoeken dan immers iets extra , iets wat zich “achter” zazen zou bevinden en zo zijn we op slag het Ene verloren . Het is alleen wanneer we geen behoefte aan een “daarom” hebben , dat we de vrede zullen vinden .
Men moet niet geloven dat “twee” zich zullen verenigen tot een eenheid en dus een zouden worden . Het Ene is het Ene en is nooit gedeeld geweest . Dat is ook de ervaring van zazen . Deze beoefening geeft ons de lichaamshouding , de ademhaling en de geest van een Boeddha .
In het hoofdstuk Kaiin Zammai ( “De Samadhi van de Zegel van de Oceaan” ) uit de Shôbogenzo , schrijft Meester Dôgen dat alle rivieren zich in de oceaan werpen . Alle rivieren worden één , hoe verschillend ze ook zijn . Hij zegt ook dat wanneer de golven van de oceaan door de wind worden opgetild , ze zullen sterven op het strand . Vanuit dit standpunt zien we de golven die geboren worden en die sterven , we zien een ogenblik ervoor en een ogenblik erna . En nochtans zien we niet alleen de golven in de Samadhi , maar ook het water van de oceaan .  Men zegt dat de golven water zijn en dat het water niet gescheiden is van de golven . Als we de oceaan in beschouwing nemen en het water bekijken , is er dus geen verschijnen , noch verdwijnen en de oceaan neemt niet af, noch neemt ze toe . Dat is de Samadhi van de oceaan .“Zazen beoefenen“ wil zeggen dat men deze Samadhi bereikt en behoudt .
(Tekst van Centre Maha Muni Paris en vertaald door Marc Kugen Journée).

Ik heb je geantwoord : “geen enkele”. Zen is de filosofie van het gratuite , van “geen-
winst-zoeken”. Maar de zenbeoefening veroorzaakt een verandering in je leven , een
manier om de gebeurtenissen met meer vrijheid en afstand te bekijken .

Je zei me dat je het heel moeilijk had om de juiste zithouding in te nemen . Ik heb je
toen gezegd dat je er heel geleidelijk toe zou komen lichaam en geest los te laten en
dat men je specifieke oefeningen zou geven om je soepelheid te verhogen .
Maar ik heb je ook gezegd dat zazen de beoefening is van de persoonlijke ervaring :
niemand kan leven , sterven of zazen doen in onze plaats ; zazen is de oefening van het
geduld en van de waakzaamheid . Zonder ophouden laten we ons afleiden door onze
dagdromen en door allerhande uiterlijke dingen. Zazen is de terugkeer naar onze oor-
spronkelijke natuur , naar ons aanwezig zijn bij het echte Zelf.

Je hebt me de opmerking gegeven dat het zitten met het gezicht naar de muur je niet op
je gemak stelde en dat je geest door een massa gedachten werd bestookt…
Ik heb je toen gezegd dat , als je houding juist is en je juist gaat ademen , je geest zal kal-
meren en dat de gedachten die vanuit het onbewuste naar boven komen voorbijgaan zo-
als de wolken aan de hemel .

De dojo-regels , zoals binnengaan met de linkervoet eerst , groeten in gassho , dojo ver-
laten met de rechtervoet eerst … , hebben je verrast of zelfs gehinderd .
Ik antwoordde dat dit concentratieoefeningen zijn . In een Dojo leert men zich concen-
treren op het hier-en-nu , terwijl deze regels bijdragen tot je harmonie met de anderen en
met met het universum .

Dat wou ik je zeggen, beste vriend-beginner , maar troost je, wij allemaal blijven heel
ons leven beginners . Alles is onbestendig en ieder ogenblik is het resultaat van de on-
derlinge samenhang van de dingen . Laat ons dat aanvaarden en volop beleven .

Ik hoop van harte van mijn-geest-tot-jouw-geest dat je , doorheen de zenhouding , leert
dat Zen boven ieder dualisme staat en dat het je , juist door zijn eenvoud , toegang geeft
tot de absolute staat van wijsheid en tot innerlijke vrede .

(Tekst van Mali Wang, Zennon, vertaling door Marc Kugen Journee)

NEGA WAKU WA KONO KUDOKU WO MOTTE
AMANEKU ISSAI NI OYOBOSHI
WARERA TO SHUJO TO MINA TOMO NI
BUTSUDO WO JO SEN KOTO WO

Mogen de verdiensten van dit samenzingen alle levende wezens en alle plaatsen doordringen, zodat wij en alle levende wezens samen de Boeddhaweg mogen verwezenlijken.

JI HO SAN SHI :

JI HO SAN SHI I SHI FU
SHI SON BU SA MO KO SA
MOKO HO JA HO RO MI

Aan alle Boeddha’s van verleden, heden en toekomst, in de tien richtingen van het Universum !
Aan alle Bodhisattva’s en Patriarchen ! 
De Sutra van de Grote Wijsheid, die ons toelaat alles te overstijgen…

De geest van de grote wijze van India wordt op intieme wijze van west naar oost overgedragen.
Mensen kunnen scherpzinnig of stompzinnig zijn, maar de Weg heeft geen noordelijke of zuidelijke patriarchen.
De spirituele bron schittert helder in het licht, de zijrivieren stromen in het donker.
Gehechtheid aan verschijnselen is oorzaak van illusie, maar de vereniging met de eenheid is nog geen ontwaken.

Alle zintuiglijke objecten werken op elkaar in en toch ook niet.
Onderlinge wisselwerking verhoogt de solidariteit, anders behoudt alles zijn plaats.
De visuele objecten variëren in kwaliteit en vorm.
De klanken zijn soms aangenaam, soms onaangenaam.
In het duister vermengen zuiverheid en bezoedeling zich.
In het licht onderscheiden zuiverheid en bezoedeling zich.
De vier elementen keren terug naar hun natuur, zoals een kind terugkeert naar zijn moeder.
Vuur verwarmt,de wind waait, water bevochtigt en aarde is solide.
Oog en zicht, oor en geluid, neus en geur, tong en smaak, zo ontwikkelen de bladeren zich voor elke bestaansvorm volgens hun wortel. De stam en de bladeren delen dezelfde essentie, edel en vulgair zijn maar woorden.

In het licht bestaat de duisternis, maar zie de duisternis niet als duisternis. In de duisternis bestaat het licht, maar zie het licht niet als licht. Licht en duisternis verschillen, zoals de voorste en achterste voet als je wandelt. Alle dingen hebben hun waarde, uitgedrukt volgens hun functie en plaats. Ze bestaan als verschijnselen en passen op elkaar, als een doos en een deksel. Ze stemmen overeen met het principe, als twee pijlpunten die elkaar raken.

Als je deze woorden hoort, begrijp dan hun betekenis, en maak geen eigen categorieën.
Als je de weg die onder uw voeten ligt niet begrijpt, Hoe zult je dan de weg kennen als je erop loopt?
Vooruitgang in de beoefening is geen kwestie van veraf of dichtbij, maar verwarring schept hindernissen als bergen en rivieren.
Zoeker van de weg, ik smeek je, verspil je dagen en nachten niet.

Ik heb een hut van stro gebouwd, waarin niets waardevols staat.
Na het eten strek ik me uit en doe een dutje.
Toen de hut af was, verscheen het onkruid.
Dat is nu volledig ingeplant en het overwoekert alles.

De man in de hut leeft vredig, zonder hinder van binnen, noch van buiten.
Daar waar de gewone mensen leven, wil hij niet leven.
Waar de gewone mensen van houden, daar houdt hij niet van.

En alhoewel de hut klein is, bevat ze toch het hele universum.
Op tien vierkante voet verlicht deze man vormen en hun essentie.

Een bodhisattva van het Grote Voertuig heeft een absoluut vertrouwen.
Gewone mensen kunnen het niet laten dat ze twijfelen of deze hut wel lang gaat bestaan.

Vergankelijk of niet, de oorspronkelijke meester is present en verblijft niet in het noorden, noch in het zuiden, noch in het oosten, noch in het westen.
In volledig volgehouden inspanning, kun je hier niet aan voorbijgaan.
Een glanzend venster onder de groene dennen kan je niet vergelijken met een paleis in jade, noch met torens in verguld zilver.

Terwijl hij daar zit met bedekt hoofd zijn alle dingen in rust.
En zo begrijpt deze bergmonnik er helemaal niets meer van.
Hij leeft daar waar hij is en doet zich geen moeite meer om zich te bevrijden.
Wie zou nu met fierheid zetels installeren om discipelen te verleiden?

Keer uw licht naar binnen en maak een rechtsomdraai.
De eeuwige en ondenkbare bron kan noch ontmoet, noch vermeden worden.
Ontmoet oude meesters en wordt intiem met hun onderricht.
Vlecht halmen ineen om een hut te bouwen en geef dit leven nooit op.
Laat de eeuwen voorbijgaan en ontspan u volledig.
Open uw handen en ga verder in onschuld.

De ontelbare werelden en het oneindig aantal concepten zijn alleen maar om u te bevrijden van uw boeien.
Als u werkelijk het Onsterfelijke in deze hut wil ontmoeten,
Ontsnap dan aub niet aan deze zak van mensenvel op dit eigenste ogenblik.

Vertaling door Marc Kugen Journée

Voorbereiding.
Men gaat blootsvoets de dojo binnen, met het linkerbeen eerst. Men verlaat de dojo met
het rechterbeen eerst. Men buigt eenmaal (gassho), daarna gaat men naar zijn plaats.
Aangekomen voor zijn zafu, buigt men eenmaal, daarna draait men zich in wijzerzin om en
buigt nog eens naar het midden.

Voor men aan zazen begint, balanceert men van links naar rechts, beginnend met grote
bewegingen, om langzaam over te gaan tot kleinere bewegingen. Daarna beweegt men
zachtjes van voor naar achter. Na deze slingerbewegingen, buigt men zich langzaam naar
voor terwijl men volledig uitademt via de mond, zonder lawaai te maken. Adem zo diep uit
totdat er geen lucht meer in de longen is en doe dit twee of drie keer indien nodig.
Richt u daarna op terwijl u langzaam inademt door de neus, terwijl u het stuitbeen optilt,
al is het maar enkele millimeters. Als de onderzijde van het lichaam ter hoogte van het
stuitbeen een beetje gebold is, worden de lendenen een beetje hol (dit is in de eerste
plaats slechts een gevoel), zodat de ruggengraat zich verticaal opricht. De twee knieën en
het stuitbeen vormen nu een driehoek op de grond.
Als u de concentratie op de onderzijde van de ruggengraat verliest, dan gaat deze laatste
zich krommen, de kin gaat ook naar voren komen en de ademhaling kan niet echt meer
diep gaan tot onder de borst.
Na deze voorbereidingen, dankzij de drie in- en uitademhalingen en het voorover buigen,
is men kalm en fysisch klaar voor een diepe ademhaling langs de neus (en niet meer
langs de mond). De houding is dan goed afgesteld en de ademhaling gebeurt van zelf,
natuurlijk, en zonder forceren.

De benen.
Met gaat zitten in de volledige of in de halve lotushouding. In de lotushouding plaatst men
de rechtervoet op de linkerdij, daarna de linkervoet op de rechterdij.
In de halve lotushouding legt men alleen de linkervoet op de rechterdij.

Houding van de handen. (hokkai-jôin)
De linkerhand rust op de rechter.Volgens mijn ervaring moet de linkerhand ter hoogte van
de navel komen, en dat punt (mu) moet ongeveer overeenkomen met het midden van die
hand.
Wat de houding van de handen betreft zijn er twee mogelijkheden: de vingers van de
rechterhand bedekken de vingers van de linkerhand tot de hoogte van het tweede
vingerkootje, dit geeft een ietwat langere houding, of de vingers van de rechterhand
bedekken die van de linker tot aan het derde vingerkootje, en dit geeft een rondere en
meer open houding, die er tegelijkertijd voor zorgt dat ze niet verslapt.
Aan u de keuze die u het beste ligt.

De blik.
De beide ogen zijn half open. Op het ogenblik dat u gaat zitten, richt u uw blik recht voor
u uit en daarna laat u de blik zakken totdat u ongeveer één meter voor u uit kijkt op de
grond.
Van het begin tot het einde van zazen blijven de ogen constant geopend, zonder de blik te
bewegen.
Richt uw blik op een natuurlijke manier op een punt, zodanig dat dit punt uw blik als het
ware binnenkomt.
Als u de gewoonte aanneemt uw ogen gesloten te houden, dan zal het zeer moeilijk zijn
uw ogen daarna open te houden tijdens zazen. Aan de andere kant loopt men het risico
om met gesloten ogen in slaap te vallen, vooral wanneer men vermoeid is.

De schouders.
De schouders dienen op een natuurlijke manier ontspannen te zijn, zodanig dat de energie
zich op niveau van het hara bevindt. Tegelijkertijd trekt men de kin voldoende in. De oren
bevinden zich op één lijn met de schouders en de neus op die van de navel.

Ademhaling tijdens zazen.
Het inademen is kort vergeleken met het uitademen. De uitademhaling is het belangrijkst.
Het is onnodig zich te dwingen om extra lang uit te ademen, het feit dat de ademhaling
langer of korter is maakt niet uit. Als de zithouding goed is, verloopt de ademhaling
natuurlijk en spontaan. Men moet gewoon natuurlijk zitten, geen kracht gebruiken en zich
alleen maar concentreren op het hara bij iedere ademhaling.
Het is tijdens zazen belangrijk om tot een lege geest te komen. Als u door een gedachte
gestoord wordt, en vergeet deze leegte aan te houden, kom dan onmiddellijk terug tot de
houding van de handen en van het lichaam en concentreer u op de ademhaling. Zo kunt u
op een natuurlijke en constante manier de leegte behouden.
Beginners kunnen oefenen door het tellen van de ademhaling, zoals het onderwezen
wordt in de Rinzai school. Het gaat hier niet om een systematisch tellen, maar om een
mentale beklemtoning van het ademen, terwijl men bij iedere uitademhaling telt: 1,2,3,….
tot 10.
Voorbeeld: men concentreert zich enkel op de klank van “één”, die men verlengt en
inwendig doet naklinken terwijl men volledig uitademt. In het begin is men bewust
bezig met iets te doen, maar, terwijl men dieper en dieper gaat, komt men terecht in
een “één” die uiteindelijk “één” wordt zonder ook maar enige relatie met “twee” te hebben.
Wanneer “één” onafhankelijk wordt van “twee”, komt de “twee” natuurlijk. Hetzelfde geldt
voor de “drie”, en zo verder tot “tien”. Bij “tien” begint men opnieuw bij “één”.

Kin hin.
Tijdens twee zazens beoefenen we kin hin (wandelmeditatie). De handen worden ter
hoogte van de plexus (zonnevlecht) gehouden, terwijl de bovenarmen op natuurlijke
wijze naast het lichaam hangen: de rechterhand bedekt de linkerhand, waarvan de vuist
gesloten is.
Men plaatst een halve stap naar voor, terwijl men het gewicht van het lichaam van het ene
been naar het andere verplaatst en ademt zoals tijdens zazen.

Wanhopig worden is een deel van het leven, maar het is ook de Boeddha-natuur die ontwaakt. Wanneer deze Boeddha-natuur ontwaakt bij iemand, dan zal deze persoon niet rusten voor hij zichzelf gevonden heeft. Hij zal moeten terugkeren naar de bron, want zo lang hij niet is thuisgekomen, zal hij geen vrede kennen.
Als men zijn familie en zijn werk niet kan loslaten, als men zich niet kan losmaken van zijn bindingen, dan is ons territorium beperkt en dan doet men in feite niets anders dan risico’s nemen op een plaats waar geen risico’s zijn. Natuurlijk spreek ik nu niet over diegenen die het ontwaken wensen met de bedoeling een verantwoordelijkheid op te nemen, namelijk een functie in de gemeenschap.

Wanneer deze energie verschijnt voelt men zich vredig en heeft men niet de minste behoefte om zich waar te maken. In deze toestand is de Meester nabij. Het volstaat eenvoudig weg om een groot Meester te ontmoeten of zelfs een zin uit een bundel van een oude Meester te horen of te lezen. Bij de ontmoeting met de meester verliest men alles wat men bezit.

De theorie van het boeddhisme behelst het non-ego, dwz de grond wordt onder je voeten weggeslagen en de plaats waar men zich bevindt verdwijnt. Dat is het kritische moment. In de religieuze ervaring gaat de eerste reis doorheen de negatie van zichzelf, om daarna “over te steken”. Intelligentie en kennis die opgedaan is door het lezen van boeken over het boeddhisme, doen alleen maar het ego groeien en een nog donkerder karma ontstaan. Men zou willen dat zijn ego onveranderlijk is, men hecht zich aan zijn comfort, zijn zekerheid. Maar op de negatieve weg moet men zijn handen openen terwijl men aan de hoge takken van een boom hangt. In een dergelijke situatie gaat men logisch gezien neervallen en zal men fysisch sterven. Bij het idee van te sterven heeft men angst, en zal men zich nog steviger vasthouden, maar het is nochtans noodzakelijk om op dat moment zijn handen te openen.

Hier zit geen enkele logica in. Op het ogenblik dat men de handen opent is men niets meer. En als men niets meer is dan begint de prajna paramita (de Perfecte Wijsheid) in u zijn werk te doen.

Zijn “handen openen” wil zeggen “alles geven”, absoluut niets worden opdat de Boeddha-natuur zou ontwaken. Zijn leven geven voor de weg doet dit lichaam verdwijnen, het is de enige manier om dit lichaam te doen verschijnen-en-verdwijnen zoals het hele universum. Zelfs indien u over grote capaciteiten beschikt, zal er niks gebeuren zolang u gehinderd wordt door uw ego. Dat wat “verlichting” genoemd wordt, is de Dharma die zich manifesteert doorheen het lichaam.

Boeken schrijven, op TV verschijnen, dat is niet de Dharma, daarentegen, als u écht geeft, dan zal de Dharma zich via uw lichaam manifesteren en zich op natuurlijke wijze realiseren.

Wijdt u volledig aan de beoefening en het antwoord zal op natuurlijke wijze komen. Maar als u wacht op een antwoord, dan zal het niet komen.

Leven in de wereld en toch niet gehecht raken aan de stof van de wereld is de weg die de ware Zenstudent moet gaan.

Wanneer U getuige bent van een goede daad door een ander , moedig Uzelf dan aan zijn voorbeeld te volgen . Als U hoort van een verkeerde daad door een ander , raad Uzelf dan aan deze niet na te volgen.

Zelfs al bent U alleen in een donkere kamer , gedraag U alsof U tegenover een voorname gast zat . Druk Uw gevoelens uit , maar wordt niet veelzeggender dan Uw eigen ware aard.

Armoede is Uw schat. Verwissel deze nooit voor een gemakkelijk leven .

Iemand kan een dwaas lijken en er toch geen zijn . Mogelijk bewaart hij alleen maar zijn wijsheid zorgvuldig .

Deugden zijn de vruchten van zelfdiscipline en vallen niet vanzelf uit de hemel zoals regen en sneeuw .

Bescheidenheid is de basis van alle deugden . Laat Uw buren U ontdekken voor U Uzelf aan hen bekend maakt .

Een edel hart dringt zichzelf nooit op de voorgrond . Zijn woorden zijn als zeldzame edelstenen , zelden vertoond en van grote waarde .

Voor een oprecht student is iedere dag een goede dag . De tijd gaat voorbij maar hij raakt nooit achterop . Roem noch schande brengt hem uit zijn evenwicht .

Kritiseer Uzelf , nooit een ander . Redetwist niet over goed en slecht .

Sommige dingen , hoewel goed , werden generaties lang als slecht beschouwd . Omdat de waarde van rechtschapenheid wel eens pas eeuwen later erkend kan worden , is het niet nodig naar onmiddellijke waardering te verlangen .

Leef met overleg en laat de resultaten over aan de grote wet van het heelal . Breng iedere dag in vreedzame beschouwing door .

All the evil karma ever committed by me since of old,
Because of my beginningless greed, anger, and ignorance,
Born of my body, mouth and mind ñ
Now I atone for it all.

Now, by the guidance of the Buddhas and Ancestors, we have discarded and purified all karma of body, mouth and mind and have attained great immaculacy. This is by the power of repentance.

Now, you should take refuge in Buddha, Dharma and Sangha. The three treasures have three merits and virtues, called the One Body Three Treasures, the Realized Three Treasures, and the Maintained Three Treasures.

The annutara samyak sambodhi is called the Buddha Treasure. Being pure and genuine, apart from the dust, is the Dharma Treasure. The virtue and merits of harmony is the Sangha Treasure. These are the One Body Three Treasures.

To realize and actualize the Bodhi is called the Buddha Treasure of the Realized Three Treasures. The realization of the Buddha is the Dharma Treasure. To penetrate into the Buddhadharma is the Sangha Treasure. These are the Realized Three Treasures.

Guiding the heavens and guiding the people; sometimes appearing in the vast emptiness (sky) and sometimes appearing in the dust is the Buddha Treasure. Sometimes revolving in the leaves and sometimes revolving in the oceanic storage; guiding inanimate things and guiding animate beings is the Dharma Treasure. Freed from all sufferings and liberated from the house of the three worlds is the Sangha Treasure. These are the Maintained Three Treasures.

When one takes refuge in the Buddha, Dharma and Sangha, the great precepts of all Buddhas is obtained. Make the Buddha your master and do not let any other ways be your master.

There are Three Pure Precepts:

Ceasing from Evil
This is the abiding place of laws and rules of all Buddhas, this is the very source of laws and rules of all Buddhas.

Doing Good
This is the Dharma of Samyak-sam-bodhi; this is the Way of all beings.

Doing Good for Others
This is to transcend the profane and to be beyond the holy; this is to liberate oneself and others.

These are called the Three Pure Precepts.

These are the Ten Grave Precepts:

First, Non-Killing
Life is non-killing. The seed of Buddha grows continuously.
Maintain the wisdom-life of Buddha and do not kill life.

Second, Non-Stealing
The mind and the externals are just as thus. The gate of liberation has opened.

Third, Not Being Greedy
The three wheels (body, mouth, mind; greed, anger, ignorance) are pure and clean. Nothing is desired for; go the same way with the Buddhas.

Fourth, Not telling Lies
The Dharma wheel unceasingly turns and there is neither excess nor lack. Sweet dews permeate; gain the essence and gain the truth.

Fifth, Not Being Ignorant
It has never been; don’t be defiled. It is indeed the great clarity.

Sixth, Not Talking about Others’ Errors and Faults
In the midst of the Buddha-Dharma, we are the same way, the same Dharma, the same realization, and the same practice. Do not [let them] talk about others’ errors and faults. Do not destroy the Way.

Seventh, Not Elevating Oneself and Blaming Others
Buddhas and Ancestors realized the absolute emptiness and realized the great earth. When the great body is manifested, there is neither outside nor inside in the emptiness. When the Dharma body is manifested, there is not even a single square inch or soil on the ground (earth).

Eighth, Not Being Stingy
One phrase, one verse, ten thousand forms, one hundred grasses; one Dharma, one realization, all Buddhas, all Ancestors. Since the beginning, there has never been being stingy.

Ninth, Not Being Angry
It is not regress, it is not advance; it is not real, it is not unreal. There is illumined cloud-ocean; there is ornamented cloud-ocean.

Tenth, Not Speaking Ill of the Three Treasures
Expounding the Dharma with the body is a harbor and a fish pool (the most important thing). The virtues return to the ocean of reality. You should not comment on them. Just hold them and serve them.

These sixteen Buddhas’ precepts are as thus. Obey the teachings and follow those given. Bow to them and be obeisant to them. Now I have expounded them.

Alle wezens zijn van nature Boeddha,
zoals ijs van nature water is;
gescheiden van water is er geen ijs,
gescheiden van wezens is er geen Boeddha.

Hoe droevig, dat mensen het dichtstbijzijnde overzien
en naar waarheid zoeken in de verte:
als iemand die temidden van water dorstig schreeuwt,
als een kind van welgestelde huize dat onder armen leeft.

Verloren op de donkere wegen der onwetendheid
zwerven wij door de zes werelden,
van donker pad naar donker pad -
wanneer eindelijk zullen wij vrij zijn van geboorte en dood?

O, aan Zazen in het Mahayana zij hoogste eer gegeven!
Eerbied, berouw, oefening,
de vele volkomenheden -
zij alle wortelen in Zazen.

Wie Zazen slechts één keer beoefent,
wist uit euveldaden van begin af aan.
Waar zijn dan al die donkere wegen?
Het Reine Land zelf is nabij.

Wie deze waarheid ook maar één keer hoort
en haar met dankbaar hart beluistert,
haar hoogacht en ten diepste vereert,
moge gezegend zijn zonder einde.

Meer nog diegenen, die omkeren
en van de ware Zelf-natuur getuigenis afleggen,
Zelf-natuur die niet-natuur is:
zij overstijgen elke leer.

Hier zijn gevolg en oorzaak hetzelfde,
de weg is twee noch drie.
Met vorm die geen vorm is,
gaande en komende, worden we nooit misleid;
met denken dat niet-denken is
worden gezang en dans zelfs tot stem van de Dharma (ware Leer).

Hoe eindeloos en vrij is de Samadhi-hemel (hemel van meditatieve concentratie)!
Hoe licht is de volle maan der wijsheid!
Waarachtig, ontbreekt nu nog iets?
Nirvana is hier, voor onze ogen;
deze plaats is het Lotus-land;
dit lichaam is het Boeddha-lichaam.

Deze tekst is een vertaling van een vertaling in het Duits door Michael von Brück.